Australië 2019-2020 - deel 2

Na ons gesetteld te hebben in ons motel Seaview (met zoals al gemeld geen zeezicht maar parkeerplaatszicht) in Apollo Bay zijn we ons gaan verdiepen in het eet- en uitgaansleven van het 'bruisende' Apollo Bay. Echt veel was het niet, wel waren er een hotel/restaurant met een mooi terras met bar en een afgesloten restaurant en nog een hotel/bar met een echte pub eronder. Ondanks de verhalen van hittegolven en klimaatverschuivingen hadden we het koud dus zijn we lekker binnen gaan eten.

Op 1e Kerstdag werd de temperatuur beter en hebben we een mooie strandwandeling gemaakt, daarna wilden we wat gaan drinken en/of eten maar dat viel tegen, na 16.00 uur gingen de bars en restaurants dicht, gelukkig was de supermarkt nog open en is Ria een echte keukenprinses die een heerlijk maaltje tevoorschijn toverde.

Op 2e kerstdag zijn we weer als echte toeristen door de omgeving getrokken, we hebben rondgetrokken in het Otway national park. Het 1-ste wat we zijn gaan bekijken was de Cape Otway Lighthouse, een van de 1-ste vuurtorens in Australië die daar rond 1850 is neergezet. Cape Otway Lighthouse is het op 1 na zuidelijkste puntje van Australië, het was niet alleen een vuurtoren maar een kleine vesting. De bevoorrading gebeurde vanaf de zee, pas in 1923 werd er een weg aangelegd. Daarna zijn we doorgereden naar de Triplet falls, een groepje van 3 watervallen in het nationaal park. Het bleek een hele onderneming te zijn met het nodige klim- en klauterwerk, maar het was de moeite waard. Ondanks onze niet geweldige conditie hebben we echt genoten van deze tocht. De terugreis in de auto was een avontuur apart, het was een vrij smalle weg met veel bochten. Cock was aan het sturen en Ria heeft veel voor haar kiezen gehad maar het is allemaal goed gegaan.'s Avonds zijn we gaan eten in Apollo Bay en we kwamen terecht bij een chinees restaurant, er bleken er genoeg van te zijn. Op de kerstparty van tante Truus waren we al 'gewaarschuwd' voor de Chinese invasie aan de zuidkust van Australië en het bleek niet teveel gezegd. 

Na de kerstdagen zijn we vertrokken uit Apollo Bay en zijn we de 'great ocean road' verder afgereden naar Port Campbell. Onderweg hebben we de 12 Apostels gezien, nou dat is een echte aanrader. Het is echt een heel indrukwekkend gezicht dat er op een foto niet zo mooi uitziet als in het echt. Het zijn een aantal rotsen die los van het vasteland in de oceaan staan, het zijn er echter geen 12. Je kon zien dat er een aantal aan het verdwijnen zijn en er worden er hoogstwaarschijnlijk ook weer nieuwe gevormd. Het is een echte aanrader als je zuid-Australië gaat bezoeken. Vanuit Port Campbell zijn we naar Colac gereden, een plaats aan een meer waar we een aardig motel hadden. De landschappen onderweg zijn heel indrukwekkend, heuvelachtig met veel weideland maar ook wel bossen, en af en toe ook afgebrande bossen die er nog staan of ook hele vlakten waar die afgebrande bossen zijn omgehakt.

Op dit moment zijn we in Frankston aan de Philip Bay, we zijn hier ca 30 km van het huis van Michael, Debbie en fam. vandaan. We kunnen niet op bezoek gaan, zij zijn al op vakantie in Mallacoota, waar wij volgende week naar toe gaan. Morgen(Ma 30-12) voorspellen ze hier 40 grdc dus gaan we ons voorbereiden op een heel hete dag. Vroeg opstaan (jaja. hier lukt dat :) ), vroeg naar het strand en dan om een uur of half 1 gaan we met de auto op zoek naar iets leuks, misschien wel een shopping centre of zo, als er maar airco is.

Dinsdagochtend vertrekken we weer richting Coronet Bay, naar tante Truus, die dan als het goed is oliebollen aan het bakken is.